Brugge heeft er eindelijk een hedendaags museum bij een plek waar oud en nieuw samen zullen gaan komen. Met de opening van BRUSK krijgt de historische stad er een opvallend nieuwe culturele hotspot bij.
Wat meteen opvalt aan BRUSK is hoe anders het gebouw aanvoelt dan de rest van het centrum. Vanaf de straat zie je eigenlijk amper hoe monumentaal het complex echt is. Pas van bovenaf begrijp je de schaal: twee enorme tentoonstellingshallen met karakteristieke zadeldaken, verbonden door een open publieke passage die bijna als een stedelijk plein aanvoelt. Het gebouw werd ontworpen door de Belgische toparchitecten Robbrecht & Daem in samenwerking met Olivier Salens Architects. Aan het project werd maar liefst zeven jaar gewerkt, van ontwerp tot oplevering.
BRUSK werd gebouwd naast het Groeningemuseum en moest vooral een antwoord bieden op een probleem waar Musea Brugge al jaren mee kampte: het ontbreken van een volwaardige tentoonstellingsruimte voor internationale expo’s van formaat. Geen stoffig museum dus, maar een open kunsthal zonder vaste collectie.
De prestigieuze cultuurhistorische tentoonstelling Breedbeeld. Brugge in de wereld, 900–1550 werpt een volledig nieuw licht op de stad als internationale middeleeuwse metropool. Geen nostalgisch verhaal over pittoreske gevels en Vlaamse primitieven, maar een verrassend actuele blik op hoe sterk Brugge eeuwenlang verbonden was met de rest van de wereld.
De expo kwam tot stand in samenwerking met de gerenommeerde Britse historicus en auteur Peter Frankopan en een internationaal team van experts. En dat voel je meteen in de manier waarop het verhaal wordt opgebouwd: breed, gelaagd en veel internationaler dan je misschien zou verwachten van een tentoonstelling over Brugge.
Via vijf verschillende “werelden” ontdek je hoe de stad eeuwen geleden verbonden was met handelsroutes, religieuze netwerken en culturele uitwisselingen die zich uitstrekten van Jerusalem tot Venice, van de Noordzee tot de Middellandse Zee. Wat deze tentoonstelling extra indrukwekkend maakt, zijn de uitzonderlijke bruiklenen uit topcollecties wereldwijd. Zo hangt hier onder meer Giovanni Bellini’s iconische portret van sultan Mehmed II, afkomstig uit de National Gallery, naast zeldzame manuscripten uit de Vatican Library en tientallen andere objecten die normaal verspreid zitten over internationale musea en instellingen.
Alleen al het samenbrengen van meer dan negentig bruiklenen voor een gloednieuw museum zonder eigen collectie is een indrukwekkende prestatie.
Waar Bigger Picture diep in het verleden duikt, doet de tweede openingstentoonstelling exact het tegenovergestelde. Met Latent City van Refik Anadol stapt BRUSK zonder schroom de wereld van artificiële intelligentie en digitale kunst binnen. En eerlijk: dat contrast tussen beide expo’s is misschien wel het slimste aan de volledige opening.
De Turks-Amerikaanse kunstenaar staat wereldwijd bekend om zijn monumentale AI-installaties en geldt als één van de pioniers binnen de nieuwe mediakunst. Zijn werk was eerder al te zien in iconische instellingen zoals het Guggenheim Museum Bilbao en Museum of Modern Art. Grote kans dus dat je zijn hypnotiserende digitale werelden al eens online zag passeren of, zoals ik, eerder al zag in Istanbul en Rotterdam.
Refik Anadol werkt met data. Zijn gigantische audiovisuele installaties worden gevoed door immense digitale archieven die voortdurend veranderen. Ook deze tentoonstelling evolueert dagelijks dankzij nieuwe input zoals weather reports en live data.
Het gevolg? Geen enkel bezoek ziet er exact hetzelfde uit. De installatie voelt hypnotiserend aan: bewegende kleurenmassa’s, vloeibare vormen en digitale landschappen die ergens tussen kunstwerk, machine en droom zweven. Ga lekker zitten en geniet ervan.
Het gebouw is ruim en licht. De tentoonstellingszalen zijn maar liefst 13,5 meter hoog, natuurlijk licht valt via intense raampartijen naar binnen. En beneden blijft het gebouw bewust open en publiek toegankelijk. Zelfs zonder ticket kun je binnenwandelen langs de monumentale trap en de fresco van Laure Prouvost bewonderen. Haar werk strekt zich uit over ongeveer 350 vierkante meter en is één van haar grootste creaties tot nu toe.
En dan is er nog BAR BRUSK, de bar heeft naast museumcafé ook de functie voor een moderne stadsplek waar je even blijft hangen, ook zonder museumbezoek. Van ontbijt en koffie tot lunch, apero of diner: alles draait rond lokale en seizoensgebonden producten in een losse, toegankelijke setting. En voor de Bruggekenners, hier zitten de mensen van Republiek achter.
Uiteraard is het voor een stad als Brugge fantastisch dat een museum van dergelijk formaat zijn deuren opent. De toon is gezet met twee dergelijke openingstentoonstellingen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het werk van Refik Anadol een beetje in het niet vind vallen, de Breedbeeld expo is prachtig uitgevoerd, interactief en super leerzaam voor jong en oud. Maar ik ben vooral heel nieuwsgierig naar de toekomst, welke tentoonstellingen komen hierna, welke kant gaat het op en weten ze ons keer op keer te verleiden om af te reizen naar Brugge?
We gaan het meemaken!
Dit vind je misschien ook leuk
0 reacties