Is het mogelijk om cultuur en natuur in Groot-Brittannië aan elkaar te reizen met de trein? Ik nam de proef op de som en stapte op een vrijdagochtend om 10:40 in de Eurostar naar Londen. Met een korte overstap kwam ik rond 17:00 aan in Manchester. Voor 2 dagen Manchester in combinatie met 2 dagen Peak District, allemaal met het openbaar vervoer.
Een reis die verrassend soepel verloopt en vooral laat zien hoe goed dit eigenlijk kan zonder auto.
Dit is zeker niet de eerste keer dat ik met de Eurostar reis. Zo vergeleek ik eerder al de trein met het vliegtuig naar Londen (link) en reisde ik vaker met de trein door Frankrijk. Maar buiten Brighton om trok ik nog niet eerder echt de natuur van Groot-Brittannië in met de trein.
Reizen met de Eurostar is comfortabel en snel. Goed om te weten is dat je, omdat je naar de UK reist, door de douane moet. Mijn advies: zorg dat je er ongeveer 45 minuten van tevoren bent. De UK terminal bevindt zich aan de voorkant van Amsterdam Centraal, nog vóór de poortjes.
In de wachtruimte zit (gelukkig) een Stach, waar de havermelkelite onder ons gewoon een cappuccino met havermelk kan halen. Broodje truffelgehaktbal in je tas en je stapt relaxed de trein in. Geen fan van Stach? In de trein is ook een café aanwezig met snacks, drankjes en kleine maaltijden.
In iets meer dan vier uur sta je op London St Pancras International.
Vanaf St Pancras is het ongeveer tien minuten lopen naar London Euston Station.
Een overstap die misschien ingewikkeld klinkt, maar in de praktijk verrassend eenvoudig is. Even de stad in, koffietje to go als je wil, en door. Op beide stations vind je een M&S Food, favoriete plek voor mij om snacks en drinken voor onderweg in te slaan. Ze hebben genoeg sandwiches en healthy opties om de honger onderweg te stillen.
Vanaf Euston pak je de trein naar Manchester met de Avanti West Coast Line. Deze rit duurt ongeveer twee uur. Net zo comfortabel als de Eurostar, met oplaadpunten en een bar aan boord. (Geen wifi, maar misschien ook wel even lekker.)
Manchester heeft mij verrast als bestemming voor een stedentrip. Waar ik de stad als startpunt voor deze trip had gekozen, had dit ook makkelijk een eindbestemming kunnen zijn. Wil je weten hoe leuk Manchester is? Ik schreef een blog over de leukste wijk van Manchester en deel mijn algemene tips voor een stedentrip naar deze creatieve en hippe stad.
Wat me misschien nog wel het meest verraste aan deze reis, is hoe makkelijk je vanuit de stad de natuur in gaat.
Vanuit Manchester pak je namelijk zo de Northern Railway richting het Peak District. De Hope Valley Line loopt dwars door het nationale park en stopt bij kleine stations midden in het landschap. Vanaf daar is het enkel bedenken bij welke plekken je wilt uitstappen voor een wandeling.
Denk aan prachtige plekken midden in het National Peak District zoals Grindleford, Edale en Castleton.
Wat deze route extra bijzonder maakt, is dat veel van deze kleine stations (deels) door vrijwilligers worden onderhouden. Juist daardoor blijven ze open en blijft de regio goed bereikbaar zonder auto. Het geeft de hele reis iets lokaals en persoonlijks.
Wij verbleven bij The Maynard, een boutique hotel met restaurant midden in de natuur.
Het fijne: het ligt op loopafstand van het station van Grindleford. Je stapt uit de trein, loopt een paar minuten en je bent er. Geen taxi, geen gedoe. Na een dag reizen is dat precies wat je wil. En bij The Maynard is het goed toeven. Het restaurant serveert heerlijk eten, er is een lobby met haardvuur en bij het ontbijt kun je volledig opladen voor een dagje wandelen in het Peak District.
Eenmaal in het Peak District blijkt pas echt hoe goed alles op elkaar aansluit.
Treinen rijden regelmatig tussen de dorpen en doen er vaak maar 10 tot 20 minuten over. Daarnaast zijn er bussen die de dorpen met elkaar verbinden, waardoor je makkelijk routes kunt combineren.
Zo pakten wij bijvoorbeeld de trein naar Edale, een klein dorp dat bekend staat als startpunt van de Pennine Way en omringd is door indrukwekkende heuvels. Vanuit daar kun je wandelen en vervolgens weer verder reizen.
Later namen we de bus naar Castleton, een typisch Engels dorp met pubs, kleine straatjes en uitzicht op plekken als Mam Tor en Winnats Pass. Aan het einde van de dag pak je gewoon weer een trein terug. Het mooie is: je stapt uit en staat vrijwel direct tussen de heuvels, wandelroutes en dorpjes.
Van Edale naar Castleton reis je met bus 62, Peak Pathfinder. Dit kost je ongeveer een kwartier en kost 3 pond per enkele reis. De tijden kun je goed laten inschatten via google maps.
Kort antwoord: ja.
Wat begint als een treinreis naar een stad, verandert eigenlijk in een complete reis van cultuur naar natuur, zonder dat je ooit een auto nodig hebt.
Juist de combinatie van de Eurostar, snelle verbindingen tussen steden en lokale treinen en bussen in het Peak District maakt dit een van de meest ontspannen manieren om Groot-Brittannië te verkennen.
En misschien nog wel het mooiste: je hoeft er eigenlijk alleen maar voor in te stappen.
Dit vind je misschien ook leuk
0 reacties